Archive by Author

έξοδος Παρασκευή βράδυ

2 Jul

[Ευχαριστώ Χοσέ!]

Ν: Για πού στολίζεσαι σαν λατέρνα χρυσή μου;

Φ: Θα βγω με κάτι φίλες μου κατσίκες, δεν τις ξέρεις εσύ.

Ν: Μπα; Μμμμμ! Τι μου λες; Και πού θα πάτε εσύ και οι … φίλες σου;

Φ: Προς Γκάζι, απροσδιόριστο ακόμη…

Ν: Γκάζι;; Μήπως είσαι γκέι;; Πούστης;; Ντικιντάνκας;;

Φ: Καλέ όχι!! Έχει αλλάξει το Γκάζι τώρα, δεν είναι όπως το ήξερες.

Ν: Μπα; Τι λες; Τις διώξανε τις πουστάρες από εκεί;;

Φ: Όχι μαρή! Απλώς τώρα έχουν παραγκωνιστεί οι πουστάρες και το Γκάζι έχει κατακλιστεί από μάτσο στρέιτ τύπους και μουνάκια με μίνι.

Ν: Δόξα τον Θεό! Καιρός ήταν!

Φ: Βέβαια που και που βλέπεις και από καμία τέτοια… ειδικά μετά από αυτό το–πώς το λένε να δεις–το πράιντ ή μετά από κανένα λάιβ της Βίσσης ή εκείνης της άλλης που τη μιμείται της Βανδής κάνουν μαζικές εμφανίσεις!

Ν: Θέλει η πουστάρα να κρυφτεί κι η Άννα δε την αφήνει… τα σόδομα και τα γόμορα Φιλίτσα μου.. Στην πυρά! Στην πυρά με τις ξετσίπωτες!!

Φ: Τι να κάνεις Νίνα μου, ας όψεται η σεξουαλική “απελευθέρωση” που μας πλασάρουν τα μίντια… Ααααχχχ στο Μεσαίωνα έπρεπε να ζούμε… τότε να’ βλεπες… κεφάλι δε θα σήκωναν οι λούγκρες…

Ν: Ναι, γιατί τώρα το σηκώνουν… Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου.

Φ: … όχι που μου βγαίνουν για ποτάκια αγκαζέ!!

Ν: Αμ δε τα βλέπω;; Δεν τα ξέρω νομίζεις;; Ευτυχώς τους το πήραμε το Γκάζι;;

Φ: Ναι, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα! Αυτές τώρα θα πάνε αλλού, θα στήσουν αλλού το κολασμένο τους το άντρο… Ήδη ξεφυτρώνουν πουστοπάζαρα και κομμωτήρια στο Μεταξουργείο και στον Βοτανικό…

Ν: ίίίίίίίίίίίίίίίίίίίίί στην πυρά!! στην πυρά!!

Advertisements

the rain in Spain stays mainly in the plain

2 Jul

Φ: The rain in Spain stays mainly in the plain tra la la la la

Ν: Τι τραγουδάς μαρή γκόουτ; Που μου’ μαθες και τα Εγγλέζικα και τα λες συχνά τώρα τελευταία! Έλεος δηλαδή!

Φ: Σε αγνοώ, ανόητη λαϊκιά κατσίκα. Γουάτς γιορ πρόμπλεμ, ε;

Ν: Άι μαρή!

Φ: Είχα πάει που λες στην Όταβα, την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα του Καναδά.

Ν: Τι μου λες!

Φ: Ναι παιδί μου, λούσα, ωραία πόλις, περιποιημένη. Πολλή αγγλίλα όμως βρε παιδί μου. Απαπα! Λες και ήμουν στο Λίντς ή στο Μάντσεστερ ή στο Μπέλφαστ.

Ν: To Λονδίνο δε σου κάνει;

Φ: Αγάπη μου το Λονδίνο δε συγκρίνεται με τίποτα! Άλλωστε τι νομίζεις, ένα χωριό είναι η Όταβα, μεγάλο βέβαια, αλλά χωριό.

Ν: Άι μαρή πρωτευουσιάνα!

Φ: H Aθήνα τη νύχτα… λοιπόν, που είχα μείνει; Α ναι, πολλή αγγλίλα Νίνα μου, πολλή αγγλίλα. Μου άρεσε όμως.

Ν: Μωρέ το ξέρω πώς είσαι κρυφοαγγλόφιλη, αλλά δεν μιλάω η κατσίκα, δεν μιλάω.

Φ: Έχεις δίκιο χρυσή μου, η σχέση μου με αυτό το νησί είναι μια σχέση πάθους, πότε μίσος θανάσιμο πότε αγάπη λατρευτική. Τι να πω, blame Andrew Lloyd Webber.

Ν: Αχ τι ακούω η κατσικοπούλα και θα μου κοπεί το γάλα!

Φ: Μπάι δε γέι, στο τρένο για Όταβα είχε φρι γουάι φάι. Όπως τότε, στο τρένο για το Λίντς. Πολιτισμός παιδί μου. Κόμονγουέλθ σου λέει. Long live the Queen.

Ν: Καλέ πόσο πιο πολύ να ζήσει η Ελίζαμπεθ; Αυτή θα μας θάψει όλους! The Phantom of the Palace!

Φ: Αχ ναι, άντε να γίνει βασιλιάς το μανάρι μου ο Γουίλιαμ… μα τι κούκλος!

Ν: Α καλά…

οι Γαλάτες του … Περισσού

28 May

Φ: Νίνααααααααααααααααα!!!!

Ν: Τι είναι καλέ, τι έπαθες και σκούζεις?? Απλώνω τραχανά η κατσικοπούλα!!

Φ: Τι να πάθω που θα μου κοπεί το γάλα μ’αυτά που διαβάζω!!

Ν: Για λέγ’ για λέγ’ …

Φ: “Βρισκόμαστε στο 2010 μ.Χ. Όλη η Ελλάδα στενάζει κάτω από την κυριαρχία του ιμπεριαλισμού, των μονοπωλίων, του ρεφορμισμού, του λούμπεν καταναλωτικού ευδαιμονισμού και των τραγουδιών της Άννας Βίσσυ. Όλη; Όχι! Γιατί ένα μικρό κόμμα στον Περισσό αντιστέκεται ακόμα στην αλλοτρίωση. Και η ζωή δεν είναι εύκολη για τους κεφαλαιοκράτες, τους οπορτουνιστές, τους πράκτορες του ιμπεριαλισμού, τους λακέδες και τα μισθωμένα τσιράκια τους…” [http://kke.is-a-geek.org/]

Ν: Α!

Φ: Δηλαδή η Αλέκα η Παπαρήγα ποιός είναι, ο Αστερίξ ή ο Οβελίξ??

Ν: Τσου τσου τσου. Είναι ο αρχηγός τους που όλο πέφτει από την ασπίδα. Μουαχαχα!!

Φ: Καλά λες μαρη Νίνα!! Έλεος δηλαδή!!

Ν: Και πού’σαι ακόμα …

το βλέμμα της αγελάδας

8 May

Φ: Καλέ Νίνα, να σε ρωτήσω κάτι;

Ν: Ναί, μανάρι μου, ό,τι θέλεις. (Τι θα ακούσω άραγε πάλι η ελληνοπούλα κατσίκα;)

Φ: Ένας βουλευτής εκλέγεται από τους πολίτες, σωστά;

Ν: Σωστά.

Φ: Πώς είναι τότε δυνατόν να διαγράφεται με το έτσι θέλω από τον αρχηγό του κόμματος στο οποίο ανήκει;

Ν: Τι λες κουκλίτσα μου;

Φ: Για τη Ντορίτα λέω παιδί μου, πώς είναι δυνατόν να διαγράφεται έτσι απλά από τον τυχαίο και κακομοίρη Αντώνη;

Ν: Αντώνης; Ποιός Αντώνης;

Φ: Ο Σαμαράς μαρή!

Ν: Α, αυτός. Απαπά, η μιζέρια η ίδια. Έλα μου ντε!

Φ: Παράλογο; Δεν απαντά.

Ν: Σιγά μη σου απαντήσει μωρή παλιοκατσίκα; Που σ’έπιασε τώρα ο πόνος για τη Ντορίτα. Καλέ έχει αυτή το μπαμπά της το γρουσούζει που θα μας θάψει όλους.

Φ: Φτου φτου φτου κουνήσου μαρή απ΄τη θέση σου!

Ν: Εγώ να κουνηθώ αγάπη μου, η Ντορίτα μην αρχίσει να κουνιέται και …

Φ: Τι και μαρή;

Ν: Άκου τώρα αυτό να σου σηκωθεί η κατσικότριχα κάγκελο: Η Ντορίτα στο ΠΑΣΟΚ!

Φ: ίίίίίίίίίίίίίίίίίίίίί θα πάθου κρίσ’!!!

Ν: Σκάσε μαρί! Σου’χω κι άλλη εκδοχή: Χέρι-χέρι με τον Καρατζαφέρη!

Φ: Oh my goodness!!!

Ν: Άι μαρή που μιλάς και την Αγγλική, παλιογκόουτ!

Φ: Να’ταν η ζήλεια ψώρα …

Ν: … θα κόλαγε κι η Ντόρα. Μουαχαχα!

Φ: Άσε με φιλενάδα γιατί είμαι … να σκάσω είμαι. Κι αυτός ο Σαμαράς! Κακομοίρη! Τυχαίε! Άχρηστε! Δηλαδή πώς την έχει δει; Που δε μιλάω; Όχι αγάπη μου, τώρα θα δεις! Που τον κάνανε αρχηγό μόνο και μόνο για να μη βγει η κόρη του Δρακουμέλ, όχι γιατί είναι άξιος αυτός να κυβερνήσει κόμμα και χώρα! Καλέ ένα ζώο και μισό είναι, έχει κι αυτό το βλέμμα της αγελάδας. Φαίνεται είναι στη μόδα τελευταία στη ΝΔ να εκλέγουν βόδια για αρχηγούς. Ακούς Κωστάκη; Ακούω να λες.

Ν: Παραλήρημα. Παραλογισμός.

Φ: Ουφ! Πείνασα, βάλε μου μαρή δυο ελιές θρούμπες με λίγο λαδάκι και σκορδάκι. Έτσι κι αλλιώς πάλι αγάμητη θα μείνω απόψε.